عاطفه

عواطف را می توان مجموعه ای ذاتی از پاسخ های روان شناختی ، جسمانی ، چهره ای و هورمونی دانست که ما را بر می انگیزد و به طرف رفتاری سوق می دهد.

در مسیر رشد و تحول نوزاد، عاطفه پیش از شناخت پدیدار میگردد. در فرآیند تکامل ، عاطفه قبل از شناخت پدیدار شده و اغلب قبل شناخت و به طرز جداگانه ای پردازش میشود.

عاطفه استعدادی فطریست و از سرمایه های مهم آدمی است. عاطفه گرایش ها و احساساتی هستند که توجه انسان را از خود به دیگری معطوف می دارند.

چرا در روان درمانی تحلیلی عاطفه مهم است؟

چه چیزهایی را در زندگی بیشتر به یاد می‌آوریم؟

مواقعی که غمگین ،شاد یا ترسیده بودیم ،لحظاتی که ما را تکان دادند و پر از احساس بودند ،بینش بدون عاطفه مانند یک غروب بی‌رنگ است. اصل عاطفه است، عاطفه به طور سیال و به شیوه‌ای که افکار به تنهایی قادر به انجام آن نیستند، ما را به تجربیات کودکی و ناخودآگاه متصل می‌کند.

در تحلیل ، عاطفه قطب نمای ماست ،نقطه آغاز ما و بادنمای ماست ، حتی جایی که احساس گمشدگی می‌کنیم با فهم عاطفه می‌دانیم قدم بعدی چیست.

اما عواطف همچنین می‌توانند باعث مشکلات فراوانی برای افراد شوند ،بسیاری از اختلالاتی که درمان می‌کنیم مانند اضطراب ،افسردگی ،مانیا تحریک پذیری ، حمله اضطرابی و…… به مشکلات عاطفه مربوط هستند.

مشخص کردن این عواطف و نحوه مدیریت آنان توسط بیماران در تشخیص ،ارزیابی کارکردها و انتخاب درمان امری اساسی است. در روان درمانی تحلیلی ،نه تنها برای تشخیص بیماری یا توصیف بیمار، بلکه برای توضیح جنبه‌هایی از تجربه ناخودآگاه بیمار و بهبود بخشیدن به مدیریت عاطفه ،تمرکزمان روی عاطفه بیمار است.

عواطف می‌توانند خودآگاه یا ناخودآگاه باشند به صورت کلامی یا غیر کلامی بیان شوند ،به وضوح ابراز شوند یا در مقابل آنها دفاع شود.

لازم است یاد بگیریم که همه اشکال را بشنویم.

مشکل در تجربه احساسات:

بیمارانی که از احساساتشان آگاهی ندارند ،در بسیاری از جنبه‌های زندگی‌شان به مشکل برمی‌خورند. آگاهی نداشتن از آنچه حس می‌کنیم ، می‌تواند بر توانایی ما در انتخاب کردن تاثیر بگذارد ،موجب عدم توانایی ما در متصل شدن به افراد دیگر شود و توانایی ما را در لذت بردن از زندگی کاهش دهد.

مشکل در تشخیص احساسات:

برخی از بیمارانی که به روان درمانی می‌آیند ،قادر به تشخیص و ابراز آنچه که حس می‌کنند نیستند . تجربه احساسات بدون توانایی تشخیص آنها ،می‌تواند بسیار ترسناک باشد.

ظرفیت نامگذاری عواطفمان به ما حس کنترل می‌دهد و در نهایت این توانایی راهی برای تعمق در مورد آنچه حس می‌کنیم و انتقال آن به دیگران و فهمیدن عکس العمل‌هایمان را در اختیارمان می‌گذارد.

صحبت در مورد احساسات می‌تواند بسیار درمانی باشد. فرو خوردن احساسات ،به خودی خود می‌تواند موجب مشکلات خلق و خو و علائم اضطرابی شود .افراد به دلایل بسیاری در مورد احساساتشان صحبت نمی‌کنند به طور مثال به دلیل اینکه از این احساسات شرمنده هستند یا کسی را ندارند که با او احساس امنیت کنند.

منبع:روان درمانی تحلیلی

نویسنده :کابانیس ، چری ، داگلاس