سنجش حوزه های کارکرد انسان – بخش سوم

افرادی که توانایی های خود را دست بالا می گیرند و لقمه بزرگتر از دهن شان برمی دارند در خطر اشتباه کردن هستند در حالی که افرادی که توانایی خود را دست کم میگیرند، اغلب از کمبود عزت نفس رنج می برند.

ارزیابی واقع گرایانه از خود عمدتاً به هدف گذاری مناسب و عملکرد کارآمد برای به دست آوردن آنچه از دنیا نیاز هست می‌انجامد.

ارزیابی خود همچنین شامل آرمان هایمان است (قبلاً به آن ایگوی آرمانی می گفتیم) که به تصاویر درونی یا فانتزی هایی در مورد آن کسی که آرزو داریم بشویم ،اشاره دارد.

هر یک از ما دارای تصور منحصر به فردی از خویشتن آرمانی هستیم که برای شخص ما معنادار است.

هنگامی که تفکر و عمل ما در هماهنگی با آرمانهای درونی‌مان قرار دارد احساس سربلندی و موفقیت می‌کنیم ، در حالی که برآورده نکردن آنها می‌تواند احساس گناه، بی ارزشی و شکست را در ما ایجاد کند.

تنظیم عزت نفس

وقتی اوضاع خوب باشد ،داشتن احساس خوب در مورد خود، کار آسانی است. اما توانایی ما در بازگشت به این وضعیت پس از تهدیدی علیه عزت نفس ، نشان دهنده توانایی تنظیم عزت نفس است.

در حالی که همگی ما نسبت به نوسانات موقتی عزت نفس آسیب پذیر هستیم، برای برخی تنظیم درک از خود وقتی که اوضاع بر وفق مرادشان نیست ، سختتر از بقیه افراد است.

ما باید هم در مورد میزان آسیب پذیر بودن افراد در برابر ضربه های عزت نفس و هم در مورد شیوه های واکنش آنها به این ضربه ها بدانیم.

ممکن است فردی با احساس افسردگی و فرد دیگر باخالی کردن احساساتش بر سر فرد مورد علاقه اش واکنش نشان دهد.

چند سوال…..

خودتون رو چطور توصیف میکنید؟

آیا فکر میکنید درک خوبی از چیزهایی که دوست دارین و ندارین ،دارید؟

آدمهایی که دوست دارید یا ندارید؟ اهداف آینده تون؟

آیا بطور کلی نظرتون در مورد خودتون با اون چیزی که دیگران در مورد شما فکر میکنن مطابقت دارد؟

ادامه دارد…..